De Parkiet
     
Signalement
Oorsprong:
   Binnenland van Australië
Biotoop:   Gras- en bushland, halfwoestijnen met waterplaatsen.
Uiterlijk:   Wildvorm: Groen, gele kop. Kweekvorm: Alle kleurcombinaties behalve rood.
Afmetingen:   18 tot 24 cm (van top kop tot puntje staart).
Staart:   8 tot 12 cm.
Gewicht:   30 tot 40 gram.
Gem. Leeftijd:   12 tot 14 jaar.
Geslachtsrijp:   Na ongeveer 6 maanden.
Broedgedrag:   2 tot 3 broedsels per jaar.
Rui:   Aan het eind van de broedperiode.
Eitjes per legsel:   4 tot 9 eitjes per broedsel.
Leg:   Iedere 2 dagen.
Broedbegin:   Meestal na het eerste eitje (soms na het tweede).
Broedduur   18 dagen
Jongen in nest:   28 tot 35 dagen.
 
Lichaamstaal
Slaaphouding
Als de parkiet slaapt, rust hij meestal op 1 pootje, de andere is ingetrokken in de buikveertjes.
De snavel verbergt hij in de opgestoken rugveertjes.
Grasparkieten slapen ook wel eens met bijde pootjes op de stok (dit kan een aanzijzing zijn op een opkomende ziekte).
Rusthouding
Als de parkiet overdag in de slaaphouding zit, maar met z'n oogjes half dicht, dan rust de parkiet uit, en wil liever niet gestoord worden.
Vaak knarst hij met z'n snavel en kwettert zachtjes (een soort slaapliedje ????).
Dit duidt erop dat de parkiet geheel ontspannen is.
Pootjes strekken
Als de parkiet uitgerust is strekt hij zijn pootjes recht naar achteren en als hij het pootje weer terugtrekt balt hij z'n voetje eerst even voordat hij deze weer neerzet op de stok.
Dit kan je vergelijken met wat wij doen als we s'morgens wakker worden en is dus een natuurlijk gedrag.
De vleugels opzij steken
Als het erg warm is strekt de parkiet van tijd tot tijd z'n vleugels opzij.
Dit doet hij om zijn lichaamstemperatuur te verkoelen.
Dit doet hij ook om een vrouwtje te versieren en het dus als versiertruc gebruikt om indruk te maken en te laten zien hoe gespierd hij is.
Strak verenpakje
Als de parkiet opeens zich strak trekt en zich slank maakt, dan is hij ergens bang voor of is hij ergens van geschrokken.
Uitgezette veren
De parkiet heeft het koud, of voelt zich niet zo lekker.
De lucht onder z'n veren houd hem hierdoor warm en daardoor slapen de meeste parkieten ook met een opgezet verenpak.
Niezen
Iedere grasparkiet niest zo nu en dan (net als wij) en dat is heel normaal, behalve als er vocht uit z'n neus komt, dit duidt op verkoudheid.
Gapen
Gapen doen de grasparkieten ook, net als wij als ze moe zijn of een beetje benauwd.
Een beetje frisse lucht helpt hierbij.
Verlegenheid
Een grasparkiet kan ook verlegen worden.
Als hij met een balletje aan het spelen is en het komt op hem afrollen, weet de parkiet vaak niet wat hij er mee aan moet.
Hij raakt dan in conflict en stopt met spelen en gaat ergens anders z'n veren poetsen, krabben of eten.
Protest
Als een parkiet het ergens niet mee eens is dan laat hij dit hoorbaar merken.
Bijvoorbeeld als de parkiet handtam is en hij wordt door z'n verzorger gepakt omdat hij bijvoorbeeld vroegtijd in de kooi terug moet, dan kan de parkiet dit door behoorlijk gekrijs laten merken dat hij er niet mee eens is.
In Het Wild
De grasparkiet komt in het wild voor in Australië, waar hij in grote groepen leeft.
De orginele kleur is groen, zodat als er gevaar dreigt ze met z'n allen een boom in kunnen vluchten waar ze niet zo opvallen, omdat ze er dan voor roofvogels uitzien als blaadjes.
(een blauwe zal meteen opvallen en dus gauw de klos zijn).
Grasparkieten doen alles met de groep waarin zij leven samen, drinken, eten, badderen, spelen en dat leid natuurlijk ook wel eens tot conflicten.
Een grasparkiet zoekt zijn eigen partner, en blijven hun levenlang bij elkaar (dus men moet niet denken dat als je maar een vrouwtje bij een mannetje zet dat het een koppel wordt).
 
De zintuigen
Zien
De grasparkiet ziet net als wij alles in kleuren.
Doordat de ogen aan de zijkant van z'n kop zitten heeft de parkiet een enorm groot gezichts-veld.
Zijn ogen nemen onafhankelijk van elkaar beelden op, zodat hij goed z'n omgeving in de gaten kan houden.
Een parkiet kan meer dan 150 beelden per seconde verwerken, terwijl de mens er maximaal 16 kan verwerken.
Hierdoor zullen er dus ook weinig ongelukjes gebeuren tijdens de vlucht in kleine ruimtes of in een grote zwerm soortgenoten.
Horen
Een goed gehoor is voor de grasparkiet ook van levensbelang.
Roep en zang vormen een bestandsdeel van de onderlinge communicatie.
De grasparkiet hoort in frequenties van 400 tot ongeveer 20.000 Hrz.
Bepaalde geluiden kan hij opslaan in z'n geheugen, en ze later weer gebruiken (bijvoorbeeld het praten).
Proeven
De parkiet kent diverse smaak verschillen, dit kun je zien dat als de parkiet iets nieuws wordt voorgehouden dat ie eerst even met het tongetje proeft.
Ze kunnen zelfs aan een bepaalde smaak bijna verslaafd raken, waardoor ze ander voedsel niet meer willen eten.
Als je goed oplet kan je zien dat tijdens het eten eerst de lekkere dingen worden opgezocht en gegeten, daarna pas de rest.
Ruiken
Hoe goed een parkiet kan ruiken is niet bekend, maar uit eigen ervaring denk ik dat het reukvermogen van een parkiet goed is.
Dit blijkt wel als ik in de keuken eivoer klaar maak (de parkiet kan dit niet zien) hij al opgewonden door z'n kooi fladdert.
 
Vaardigheden

Grasparkieten zijn snelle vliegers met veel uithoudingsvermogen. Perfect coordineren ze iedere duik en richtingsverandereing van de zwerm.

Grasparkieten zijn geboren klauteraars, die hun snavel als klimhaak of houvast gebruiken bij het klimmen.
Op de grond bewegen ze zich met kleine trippelpasjes naar voren, op takken of stokken opzij.

Door gebrek aan beweging maken huis-grasparkieten allerlei vliegbewegingen terwijl ze zich stevig met beide pootjes aan een tak vastklampen.

Als de parkiet z'n verenpak poetst, blijkt pas hoe lenig hij is. Door ver voor- en achterover te buigen kan hij ieder plekje van zijn lichaam bereiken. Zijn kopie kan zelfs 180 graden draaien (don't try this at home).

 
 
Immitatie
Van nature kunnen grasparkieten veel geluiden immiteren.
Als een jonge parkiet opgroeit in de buurt van een nest van een ander type vogel, heb je de kans dat de parkiet het geluid van de andere type vogel op den duur gaat immiteren.

Mijn ervaring is dat ik een grasparkiet van jongs af aan in een kooi hield bij een zebravink. Het werden goede maatjes, en al snel hadden ze hele gesprekken in zebravink-taal.

Ik denk dat de meeste houders van grasparkieten dezelfde ervaring hebben.
Grasparkieten zijn goede immitators, en dat niet alleen.
In diverse onderzoeken is gebleken dat grasparkieten goed kunnen onthouden, en dingen bij elkaar kunnen koppelen, bijvoorbeeld als ze iets lekkers krijgen bij een bepaalde immitatie, dan koppelen ze dat lekkers aan de immitatie, zodat ze op een bepaald moment begrijpen dat als ze die ene immitatie doen, dat ze dan wat lekkers krijgen.